Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΣκιαΓράφω

THE MAKARENIA




Δείτε τι είναι το The Makarenia: http://mpanalisis.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html


1) Πως ξεκίνησε το Μακαρένια, τι σημαίνει το όνομα και τι συμβολίζει?

Το Μακαρένια ξεκίνησε ως blog και σελίδα στο Facebook την περασμένη άνοιξη, γιατί κάπου έπρεπε να διοχετεύσω όλες αυτές τις «άχρηστες» πληροφορίες που είχα συσσωρεύσει από την τηλεθέαση των παιδικών μου χρόνων. Μέσα μου ήξερα ότι θα υπήρχαν κι άλλοι που θα είχαν τα ίδια ερεθίσματα – και όντως, είμαστε πολλοί αυτοί που τα μεσημέρια και τα βράδια των ‘90s είχαμε για παρέα την tv. Το όνομα είναι μια αναφορά στο «Ντόλτσε Βίτα», στην «διασκευή» του γνωστού ‘90s ύμνου από την Ασπασία. Είναι μια λέξη στην οποία χωρίς πολλά-πολλά μπορούν οι «μυημένοι» να αναγνωρίσουν  πως πρόκειται για μικρές στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης που μόνο όσοι την έχουν αγαπήσει θα καταλάβουν.

2) Από πότε παρακολουθείς Ελληνικές σειρές και τι ήταν αυτό που σε έκανε να κολλήσεις σε αυτές?

Οι πρώτες μου μνήμες είναι από τις Χάριτες και τους Απαράδεκτους – στις αρχές των ‘90s ήμουν 3-4 ετών – αλλά η αλήθεια είναι πως η χρυσή εποχή της ελληνικής τηλεόρασης για μένα ήταν στα τέλη των ‘90s και τις αρχές των ‘00s, όταν όχι μόνο προβάλλονταν καταπληκτικές κωμωδίες σε α’ προβολή, αλλά είχαν αρχίσει ήδη και οι αγαπημένες επαναλήψεις των 15.00, μέσω των οποίων τις μάθαμε απ’ έξω.

3) Ποια είναι η αγαπημένη σου ατάκα από την τηλεόραση. Χρησιμοποιείς ατάκες από σειρές και ταινίες στις διαπροσωπικές σου σχέσεις, είναι στοιχείο του χιούμορ σου?

Προφανώς είναι δύσκολο να διαλέξεις μια ατάκα, αλλά πιθανότατα θα ήταν κάποια της Ντένης Μαρκορά – το «Χριστέ μου, τι ντεκαντάνς» το χρησιμοποιώ πολύ συχνά! Εννοείται πως μιλάω στην καθημερινότητά μου με ατάκες της tv, αλλά μόνο σε όσους μπορούν να τις καταλάβουν – και ευτυχώς, έχω πολλούς τέτοιους στη ζωή μου.

4) Πιστεύεις ότι στην εποχή που ζούμε λείπει από την ελληνική τηλεόραση η αίγλη της κωμωδίας του 80’-90’?

Νομίζω ότι αυτό που λείπει δεν είναι η «αίγλη» στην τηλεόραση, αλλά η απλότητα. Οι απλοί διάλογοι των Απαράδεκτων ήταν πολύ μπροστά. Το ένα και μόνο σκηνικό των Χαρίτων έφτανε και περίσσευε για τρεις σεζόν. Το ανεπιτήδευτο «οικογενειακό χιούμορ» του Ντόλτσε Βίτα έρρεε αβίαστα. Τώρα, πέραν του ότι δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες καινούριες σειρές, όλες τους προσπαθούν να είναι «εξυπνακίστικες» ή βασισμένες σε ξένα format, λες και οι εγχώριοι δημιουργοί στερέψανε από απλές αλλά έξυπνες ιδέες.

5) Σε έναν άνθρωπο θεωρείς ότι το χιούμορ είναι ένδειξη ευφυίας ή ότι αποτελεί δείγμα ανθρώπου που δεν έχει κόμπλεξ?

Το χιούμορ σε έναν άνθρωπο είναι δείγμα πως έχει κατανοήσει ότι η ζωή δεν είναι μόνο σοβαρή, και πως η σοβαροφάνεια βλάπτει, επομένως αυτός ο άνθρωπος είναι και ευφυής και χωρίς κόμπλεξ. Άλλωστε, όλα είναι όψεις του ίδιου νομίσματος – η κωμωδία είναι η άλλη πλευρά του δράματος και το γέλιο η πίσω όψη του κλάματος. Το χιούμορ επομένως είναι να μπορείς να δεις την εύθυμη πλευρά ακόμη και της πιο άσχημης κατάστασης – κι αυτό αν όχι ευφυές είναι τουλάχιστον αισιόδοξο.



6) Παρατηρώντας κάποιος την δημοτικότητα του Μακαρένια στο Facebook θα λέγαμε ότι ο κόσμος σε ακολουθεί σε αυτά που λες και έχουν αποδεχτεί την δουλειά που κάνεις. Εσύ πως το βλέπεις όλο αυτό που έχεις φτιάξει μια ομάδα τους Μακαρενίστας από όλες τις ηλικίες?

Με τιμά ιδιαίτερα η αγάπη που έχει δείξει ο κόσμος του διαδικτύου στο Μακαρένια, αλλά δεν τους βλέπω σαν ομάδα που «με ακούει» αλλά σαν πολλά φιλαράκια, που στην ουσία μαζί έχουν συνδημιουργήσει τη σελίδα. Όση σημασία έχουν τα posts και οι φωτογραφίες που ανεβάζω, άλλη τόση έχουν και τα σχόλια από κάτω ή τα μηνύματα στον τοίχο. Η σελίδα θα ήταν «νεκρή» χωρίς αυτά.

7) Αν θα μπορούσες να παίξεις σε μια τηλεοπτική σειρά ποια θα ήταν αυτή και κυρίως ποιόν ρόλο θα ήθελες να έχεις?

Αυτό που θα ήθελα πολύ είναι να είμαι ένα μέλος της οικογένειας Μαρκάτου. Να μπορώ να βρίσκομαι εκεί, στο ωραίο σαλονάκι του Παλαιού Ψυχικού, να τρώμε τραχανά με την Ασπασία και να χαζογελάμε βλέποντας τη Χριστίνα να μαλώνει με τη γριά! Κι ας είχα οποιονδήποτε ρόλο…

8) Θα μπορούσε κάποιος να σε χαρακτηρίσει και ως τον ειδικό της cult τηλεόρασης τι θα άλλαζες στην σημερινή TV εκτός από τα μπιπ των επαναλήψεων στα μεσημέρια μας?


Θα άλλαζα όλους τους διευθυντές και τους υπεύθυνους των καναλιών με νέους ανθρώπους. Μπορεί τα πρόσωπα στις οθόνες μας να ανανεώνονται (αν και ακόμα βλέπουμε αρκετούς «δεινόσαυρους»), αλλά η φιλοσοφία και η αισθητική της ελληνικής τηλεόρασης έχει μείνει δύο δεκαετίες πίσω, κι αυτό επειδή κρατούν τα ηνία υπερήλικα μυαλά χωρίς φαντασία και φρεσκάδα.

9) Αναζητώντας την καλύτερη σειρά στο πέρασμα των χρόνων ο κόσμος είναι ανάμεσα σε δυο τους Δυο Ξένους και το Κωνσταντίνου και Ελένης. Εσύ σε ποιο στρατόπεδο κατατάσσεσαι στους Κατακουζηνούς και Βλαχάκιδες ή στην Κυρία Πρωινό Χαμόγελο και τον κύριο Μαρκορά?

Η φετινή σεζόν ευνοεί την απόφαση, αφού οι δύο αυτές σειρές προβάλλονται την ίδια ώρα. Στη «δύσκολη» αυτή επιλογή, λοιπόν, διαλέγω ως εξής: Αν έπρεπε να ανοίξω την τηλεόραση στις 15.00 το μεσημέρι, θα έβλεπα για άλλη μια φορά τους «Δυο Ξένους».

10) Είναι εύκολο να έχεις μια σελίδα στο διαδίκτυο όπου τα σχόλια τα υπογράφουν πολλοί αναγνώστες ανώνυμα. Υπάρχει ανοχή στην κακή κριτική και τα άσχημα σχόλια και πως αντιδράς εσύ σε αυτά?

Τα άσχημα σχόλια και οι haters είναι πολλοί στο γκρινιάρικο ελληνικό internet, αλλά έχω τη χαρά να έχω συγκεντρώσει, κυρίως εξαιτίας της θεματολογίας του Μακαρένια, χιλιάδες χρήστες με θετική ενέργεια, που σπεύδουν να απαντήσουν μόνοι τους στα άσχημα σχόλια και να εξοβελίσουν τους κακοπροαίρετους πριν καν προλάβω εγώ να αντιδράσω.

11) Για το χρονικό διάστημα που υπάρχει η σελίδα στο διαδίκτυο ποίο είναι το καλύτερο σχόλιο που έχεις ακούσει ?

Την πρώτη εβδομάδα που έφτιαξα τη σελίδα, ένας αναγνώστης μου έστειλε πως είναι «η ημερήσια πηγή χαμόγελου» και επειδή ήταν το πρώτο θετικό σχόλιο, αλλά και ο λόγος για τον οποία έφτιαξα το Μακαρένια – να (χαμο)γελάμε δηλαδή περισσότερο – θα αναφέρω αυτό.

12) Για το τέλος σαν Mpanalisis θα θέλαμε να πάρεις εσύ τον λόγο και να αφιερώσεις στο αναγνωστικό σου κοινό ότι εσύ πιστεύεις και να μας πεις όμως τι άλλο θα περιμένουμε από το Μακαρένια?


Για το μέλλον, μελετάω την πιθανότητα ενός πάρτι ή μιας συνάντησης για να γνωριστούν τα μέλη της σελίδας από κοντά και να πέσει πολύ γέλιο – νομίζω θα ‘χει ενδιαφέρον. Όσο για την αφιέρωση… Θα αφιερώσω στον κάθε αναγνώστη ξεχωριστά ένα κομμάτι. Αυτό το τραγούδι θέλω να το αφιερώσω, σε έναν άνθρωπο που μπήκε στη ζωή μου ξαφνικά και της έδωσε άλλο νόημα. Είναι για σένα.. Μακαρενίστα! http://www.youtube.com/watch?v=ikgaQp0gbI0




Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και μέσα από το blog μας τον Γιώργο που μας παραχώρησε την συνέντευξη και μας έφτιαξε αυτές τις τόσο ωραίες φωτογραφίες για να την διακοσμήσουν.
Του ευχόμαστε να συνεχίσει και  να δίνει απλόχερα χαμόγελα μέσα από την σελίδα του!

Δεν υπάρχουν σχόλια: